چطور گفتگو با دیگر دانشجویان را شروع کنیم؟

آخرین بررسی منابع: ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ · زمان مطالعه: حدود ۵ دقیقه

شروع گفتگو با دانشجویان دیگر یکی از نگرانی‌های رایج کسانی است که تازه برای تحصیل به کشور جدیدی رفته‌اند. اگر کم‌حرف یا خجالتی هستید، خبر خوب این است که در هفته‌های اول بیشتر دانشجویان تازه‌وارد هستند و همه به‌دنبال آشنایی‌اند. در این مقاله چند راه ساده برای شروع گفتگو، موضوعات مناسب و نکاتی را که بهتر است رعایت کنید مرور می‌کنیم.

از کجا شروع کنیم؟ برنامه‌های آشنایی دانشگاه

بیشتر دانشگاه‌ها و اتحادیه‌های دانشجویی در ابتدای هر ترم فعالیت‌هایی برای آشنایی دانشجویان ترتیب می‌دهند. برای نمونه، دفتر دانشجویان بین‌المللی در دانشگاه‌های آلمان طبق صفحهٔ DAAD اغلب رویدادهای آشنایی و برنامهٔ «buddy» (دانشجوی همیار) دارد. وجود و نام این برنامه‌ها از دانشگاهی به دانشگاه دیگر فرق می‌کند، پس همان ابتدا از دفتر بین‌المللی یا سایت دانشگاه بپرسید.

هفتهٔ آشنایی (orientation یا welcome week)، باشگاه‌ها و انجمن‌های دانشجویی، گروه‌های ورزشی و رویدادهای فرهنگی فرصت‌هایی هستند که در آنها گفتگو طبیعی‌تر شروع می‌شود، چون مخاطب هم معمولاً به همین منظور آمده است. برای نظم‌دادن به کارهای ماه اول، مقالهٔ کارهای بعد از ورود به کشور مقصد را هم ببینید.

سه پرسش ساده که همیشه جواب می‌دهد

در هفته‌های اول بیشتر دانشجویان، چه بین‌المللی و چه بومی، با همین سه پرسش شروع می‌کنند:

• اهل کجا هستید؟
• چه رشته‌ای می‌خوانید؟
• کجا زندگی می‌کنید؟

اگر چند بار در روز همین پرسش‌ها را تکرار کردید یا به شما تکرار شد، نگران نباشید؛ همین موضوع‌های ساده فضای مشترک می‌سازد. از آنجا می‌توانید به دنبال هر پاسخ سؤال بعدی بپرسید: از خوابگاه یا محله چه چیزی دوست دارند، چرا این رشته را انتخاب کرده‌اند، بعد از تحصیل چه برنامه‌ای دارند و درباره شهر یا کشور خودتان چه می‌خواهند بدانند.

راه‌های عملی برای شروع گفتگو

آدرس بپرسید

گم‌شدن در ساختمان‌ها و کلاس‌ها در هفته‌های اول عادی است و پرسیدن آدرس بهانهٔ مؤدبانه و ساده‌ای برای شروع گفتگو است. اگر معلوم شد او هم از همان دانشکده یا رشته است، می‌توانید دربارهٔ استادان، درس‌ها و برنامهٔ کلاس‌ها حرف بزنید.

دربارهٔ موقعیتی که در آن هستید حرف بزنید

صف کافه، سالن غذا، ایستگاه اتوبوس یا اتاق مشترک خوابگاه موضوع‌های طبیعی دارند: غذا، قیمت‌ها، شلوغی، یا اینکه فلان کتاب یا برنامه را کسی می‌شناسد. نظر کوتاه و دوستانه دربارهٔ چیزی که هر دو می‌بینید معمولاً بهتر از سؤال شخصی است.

از هوا شروع کنید

در برخی کشورها، از جمله انگلستان، صحبت دربارهٔ هوا گفتگوی سبک و رایجی است. دربارهٔ هوای شهر جدید یا اینکه کجا می‌توان لباس مناسب خرید می‌توانید سؤال کنید و دربارهٔ آب‌وهوای کشور خودتان هم تعریف کنید. این فقط یک نمونه از «فرهنگ گفتگو» است؛ در هر کشور عادت‌ها متفاوت است.

گوش کنید و سؤال بپرسید

به نحوهٔ احوال‌پرسی و موضوعات گفتگوی اطرافیان توجه کنید؛ هنجارهای اجتماعی ممکن است با کشور شما فرق کنند. از گوش‌دادن به گفتگوها (در حد معقول و بدون فضولی) هم زبان و هم عرف‌ها را یاد می‌گیرید. استفادهٔ دائم از هدفون در فضاهای مشترک فرصت گفتگو را کم می‌کند.

دربارهٔ رشته و درس‌ها حرف بزنید

هم‌رشته‌ای‌ها را زود بشناسید؛ احتمالاً در پروژه‌ها و کلاس‌ها با آنها کار می‌کنید. دربارهٔ درس‌ها و تکالیف صحبت کنید، اما از غیبت یا گله‌های بی‌پایان دربارهٔ استادان پرهیز کنید؛ تأکید بر چیزهای مثبت و مفید فضای بهتری می‌سازد.

از اشتباه‌های خودتان حرف بزنید

گفتن ماجرای کوتاه و بامزه‌ای از گم‌شدن یا اشتباه گرفتن چیزی در روزهای اول معمولاً دیگران را هم به تعریف تجربهٔ خودشان ترغیب می‌کند و فاصله را کم می‌کند.

موضوعاتی که بهتر است صبر کنند

• موضوعات سیاسی، مذهبی، نژادی و جنسیتی: ممکن است در کشور جدید حساس‌تر باشند یا قواعد گفتگوی متفاوتی داشته باشند. چند هفته یا ماه ابتدا فضا را بشناسید و بعد تصمیم بگیرید.
• اطلاعات شخصی: لازم نیست به کسی که تازه می‌شناسید آدرس دقیق، سن یا جزئیات خصوصی بگویید. هر موقعیت را جداگانه بسنجید؛ پرسیدن نام در یک مهمانی کاملاً عادی است.
• شایعه و انتقاد از افراد: حتی اگر شوخی باشد، ممکن است برداشت بدی بسازد.

نکات ایمنی و حس موقعیت

زمان و مکان را در نظر بگیرید. نزدیک‌شدن به غریبه در جای خلوت یا شب ممکن است باعث نگرانی او شود؛ اگر پاسخ سرد یا کوتاه بود، شخصی نگیرید و از شرایط دور شوید. به همین ترتیب، اگر خودتان در موقعیتی احساس ناامنی کردید، لازم نیست گفتگو را ادامه دهید؛ در محوطهٔ دانشگاه یا مکان‌های شلوغ و روشن بمانید. شمارهٔ اضطراری کشور و خدمات امنیتی دانشگاه را ثبت کنید.

پیشنهاد ما این است که تازه‌واردها بیشتر در فعالیت‌های سازمان‌یافتهٔ دانشگاه و باشگاه‌ها شرکت کنند؛ هم ایمن‌تر است و هم برای دوست‌یابی مؤثرتر. اگر احساس تنهایی یا فشار روانی شما ادامه پیدا کرد، از مرکز مشاورهٔ دانشگاه کمک بگیرید. برای آماده‌شدن پیش از سفر هم می‌توانید از مشاورهٔ ISA استفاده کنید.

پرسش‌های پرتکرار

اگر انگلیسی من ضعیف باشد چه کنم؟

جملات کوتاه و ساده کافی است. بیشتر دانشجویان با زبان‌های اول متفاوت در دانشگاه هستند و صبورانه گوش می‌دهند. می‌توانید ساده بگویید «انگلیسی من هنوز در حال تقویت است؛ لطفاً کمی آهسته‌تر صحبت کنید».

اگر کسی علاقه‌ای به گفتگو نشان نداد چه کنم؟

موضوع را شخصی نگیرید؛ ممکن است عجله داشته باشد یا حال خوبی نداشته باشد. با دیگران یا در فعالیت‌های دیگر دوباره امتحان کنید.

آیا لازم است با دانشجویان هم‌وطن هم ارتباط داشته باشم؟

ارتباط با هم‌وطنان می‌تواند حمایت عاطفی و عملی بدهد، اما پیشنهاد ما این است که بخشی از ارتباطات‌تان را با دانشجویان از کشورهای دیگر و بومی هم بسازید؛ برای زبان و شناخت فرهنگ بهتر است.

به چه کسی برای حمایت‌های بیشتر مراجعه کنم؟

دفتر دانشجویان بین‌المللی، اتحادیهٔ دانشجویی و مرکز مشاورهٔ دانشگاه. معمولاً برنامه‌های همیار، مشاوره و رویدادهای فرهنگی از همین مسیرها اعلام می‌شود.